మరణాన్ని మహాప్రయాణంగా మార్చే దైవ నామ స్మరణ

దైవ నామ స్మరణ: మరణాన్ని మహాప్రయాణంగా, జీవితాన్ని ఆనందయాత్రగా మార్చే మహౌషధం. నామస్మరణ అంటే కేవలం మాటలు కాదు. దైవ నామ స్మరణ అంటే పెదవులు కదిలించి కొన్ని అక్షరాలు పలకడం మాత్రమే కాదు. అది హృదయపు భాష. మనసును దేవుని పాదాల చుట్టూ తిప్పడం. శ్వాసలో ఆ నామాన్ని కలిపేయడం. రామ, కృష్ణ, శివ, నారాయణ, ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ, ఓం నమః శివాయ ఏ నామమైనా, ఏ ఇష్టదైవమైనా, అది మనల్ని ఆ దివ్యత్వం వైపు నడిపించే వంతెన. ఆ నామం మనలో భయాన్ని, అశాంతిని, అహంకారాన్ని కరిగించి, ప్రేమను, శరణాగతిని, శాంతిని నింపుతుంది.

దైవ నామ స్మరణ: మరణాన్ని మహాప్రయాణంగా, జీవితాన్ని ఆనందయాత్రగా మార్చే మహౌషధం. నామస్మరణ అంటే కేవలం మాటలు కాదు. దైవ నామ స్మరణ అంటే పెదవులు కదిలించి కొన్ని అక్షరాలు పలకడం మాత్రమే కాదు. అది హృదయపు భాష. మనసును దేవుని పాదాల చుట్టూ తిప్పడం. శ్వాసలో ఆ నామాన్ని కలిపేయడం. రామ, కృష్ణ, శివ, నారాయణ, ఓం నమో భగవతే వాసుదేవాయ, ఓం నమః శివాయ ఏ నామమైనా, ఏ ఇష్టదైవమైనా, అది మనల్ని ఆ దివ్యత్వం వైపు నడిపించే వంతెన. ఆ నామం మనలో భయాన్ని, అశాంతిని, అహంకారాన్ని కరిగించి, ప్రేమను, శరణాగతిని, శాంతిని నింపుతుంది.

మనిషి జీవితం ఒక ప్రయాణం. ఆ ప్రయాణం చివరి మలుపు మరణం. ఆ చివరి క్షణంలో మనసులో ఏమి ఉంటే, మన తదుపరి ప్రయాణం ఆ దిశగా సాగుతుంది. అందుకే ప్రాణం పోయే సమయంలో దైవ నామ స్మరణ చేస్తే ఆధ్యాత్మికంగా ఎంతో ఎదుగుతారు. కానీ అప్పుడు దేవుడిని స్మరించాలంటే, అప్పటివరకు నిత్యం ఆయన నామస్మరణ చేసి ఉండాలి. ఇది ఒక మహాత్ముడు తన శిష్యులకు బోధించేవాడు. అంతేకాదు, తన శిష్యులు ఆఖరి క్షణాల్లో దైవనామాన్ని స్మరించేందుకు సహాయం చేసేవాడు. ఇది చాలా గొప్ప సేవ. ఎందుకంటే మనిషి చివరి క్షణంలో తన ప్రియమైన వారిని, ఆస్తిని, శరీరాన్ని, బంధాలను వదిలి వెళుతుంటాడు. అప్పుడు అతనికి కావాల్సింది ధనం కాదు, వైద్యం కాదు, బంధువుల లెక్క కాదు దేవుని నామం మాత్రమే. ఆ నామాన్ని వినిపించే, గుర్తు చేసే, జపించే మనుషులు నిజమైన దైవదూతలు.