హైదరాబాద్ పబ్లిక్ స్కూల్స్లో శాశ్వత హాస్టళ్లు నిర్మించాలి: డా. భట్టు వెంకన్న

ప్రశ్న: మీ పోరాటం ఎప్పుడు ప్రారంభమైంది ఇప్పటివరకు ఎక్కడివరకు వెళ్లారు భట్టు వెంకన్న: 2016లో ఇందిరా పార్క్ వద్ద గిరిజన విద్యార్థుల సమస్యలపై పోరాటం ప్రారంభించాను. అధికారులకు, ప్రభుత్వ శాఖలకు అనేక విజ్ఞప్తులు చేశాను. సమస్య పరిష్కారం కోసం తెలంగాణ హైకోర్టు, న్యూఢిల్లీలోని జాతీయ గిరిజన కమిషన్ను ఆశ్రయించాను. అయినప్పటికీ శాశ్వత హాస్టల్ భవనాల నిర్మాణం విషయంలో ఇప్పటికీ స్పష్టమైన పరిష్కారం కనిపించడం లేదు.

పదేళ్లుగా ఒకే సమస్యపై పోరాడాల్సిన పరిస్థితి రావడం ప్రభుత్వాల పనితీరుపై ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతోంది. నిరుపేద గిరిజన పిల్లలకు వసతి కల్పించడానికి ఇంతకాలం ఎందుకు పడుతోంది ప్రభుత్వాలు మారుతున్నా విద్యార్థుల సమస్యలు ఎందుకు మారడం లేదు

ప్రశ్న: గత బీఆర్ఎస్ ప్రభుత్వ హయాంలో మీరు చేసిన ప్రయత్నాలకు స్పందన ఎలా ఉంది భట్టు వెంకన్న: అప్పటి గిరిజన సంక్షేమ శాఖ మంత్రి సత్యవతి రాథోడ్ దృష్టికి, బేగంపేట, రామంతాపూర్ పబ్లిక్ స్కూల్స్లో శాశ్వత హాస్టళ్లు లేక విద్యార్థులు ఎదుర్కొంటున్న ఇబ్బందులను మాజీ మంత్రి అమర్శింగ్ తిలవత్, టీఏసీ సభ్యులు భట్టు నాగేశ్వరావు గారి ద్వారా తీసుకెళ్లడం జరిగింది. అయితే, ఈ సమస్యను ఇక వదిలేయాలని ఆనాటి మంత్రి సత్యవతి రాథోడ్ గిరిజన విద్యార్థుల సమస్యను నిర్లక్ష్యం చేస్తూ సమాధానం చెప్పడం నాకు తీవ్ర ఆవేదన కలిగించింది.

గిరిజన విద్యార్థుల భవిష్యత్తు కోసం సమస్యను ప్రస్తావిస్తే పరిష్కారం చూపాల్సింది పోయి పోరాటాన్ని ఆపేయాలని చెప్పడం బాధాకరం. గత బీఆర్ఎస్ ప్రభుత్వం గిరిజన సంక్షేమం గురించి మాట్లాడినప్పటికీ, విద్యార్థులకు శాశ్వత వసతి కల్పించే విషయంలో ఆశించిన ఫలితం కనిపించలేదు. ఈ అంశంపై అప్పటి ప్రభుత్వ బాధ్యతను ప్రశ్నించాల్సిన అవసరం ఉంది.

ప్రశ్న: ప్రస్తుత కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వంపై మీ విమర్శ ఏమిటి భట్టు వెంకన్న: ప్రభుత్వం మారినా గిరిజన విద్యార్థుల సమస్యలు పరిష్కారం కాకపోవడం విచారకరం. గత ప్రభుత్వానికి అనేక విజ్ఞప్తులు చేశాను. ఇప్పుడు కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వానికి, సంబంధిత శాఖల అధికారులకు కూడా సమస్యను వివరించాను. అయినప్పటికీ శాశ్వత హాస్టళ్ల నిర్మాణంపై స్పష్టమైన కార్యాచరణ కనిపించడం లేదు.

గత ప్రభుత్వం నిర్లక్ష్యం చేసిందని చెప్పి ప్రస్తుత ప్రభుత్వం బాధ్యత నుంచి తప్పించుకోలేదు. ప్రజలు ప్రభుత్వాలను ఎన్నుకునేది సమస్యలకు పరిష్కారం చూపుతాయని ఆశించి. కానీ పదేళ్లుగా హాస్టల్ భవనాల కోసం పోరాడాల్సి వస్తే ప్రభుత్వాల హామీలకు, క్షేత్రస్థాయిలో జరుగుతున్న పనులకు మధ్య తేడా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

రాజకీయాలు, ప్రభుత్వాల మార్పులు ఎలా ఉన్నా గిరిజన విద్యార్థుల భవిష్యత్తుపై నిర్లక్ష్యం కొనసాగకూడదు. ఇప్పటికైనా కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం కళ్లు తెరిచి ప్రైవేట్ ఏజెన్సీల నిర్వహణను తొలగించి, ప్రభుత్వమే నేరుగా హాస్టళ్లను నిర్వహించాలి. శాశ్వత హాస్టళ్ల నిర్మాణానికి చర్యలు తీసుకోవాలి.

ప్రశ్న: శాశ్వత హాస్టల్ భవనాల కోసం మీ ప్రతిపాదన ఏమిటి భట్టు వెంకన్న: 1923లో నిజాం పాలనలో ఒక రూపాయికి ఎకరం చొప్పున వందల ఎకరాలను కేటాయించారు. అందులోంచి గిరిజన బిడ్డల కోసం బేగంపేట పబ్లిక్ స్కూల్లో మూడు ఎకరాలు, రామంతాపూర్ పబ్లిక్ స్కూల్లో మూడు ఎకరాలు కేటాయించి శాశ్వత హాస్టల్ భవనాలు నిర్మించాలి. భూముల లభ్యత, యాజమాన్యం, సంబంధిత నిబంధనలను పరిశీలించి ప్రభుత్వం వెంటనే నిర్ణయం తీసుకోవాలి.

హాస్టళ్లలో బాలురు, బాలికలకు వేర్వేరు సురక్షిత వసతి, భోజనశాలలు, అధ్యయన గదులు, గ్రంథాలయం, తాగునీరు, మరుగుదొడ్లు, వైద్య సహాయం, దుస్తులు ఉతికే సదుపాయాలు కల్పించాలి. పాఠశాల ప్రాంగణాల్లోనే హాస్టళ్లు ఉంటే రవాణా అవసరాలు తగ్గడంతోపాటు విద్యార్థుల భద్రత, చదువుపై పర్యవేక్షణ మెరుగుపడుతుంది.

ప్రశ్న: హాస్టళ్ల నిర్వహణ, విద్యార్థులకు అందుతున్న సదుపాయాలపై ఎలాంటి ఫిర్యాదులు ఉన్నాయి భట్టు వెంకన్న: విద్యార్థులకు సాయంత్రం ట్యూషన్లు చెప్పే ఉపాధ్యాయుల కొరత, వార్డెన్లు, వాచ్మెన్, కేర్టేకర్ల నియామకం, భోజన నాణ్యత, వైద్య సహాయం, రవాణా, భద్రత వంటి అంశాలపై ఫిర్యాదులు వస్తున్నాయి.

2025, 2026 సంవత్సరాల్లో విద్యార్థులకు స్కూల్ డ్రెస్సులు, బ్యాగులు, షూస్ వంటి అవసరమైన వస్తువులు అందలేదని తల్లిదండ్రులు అనేక పర్యాయాలు ఫిర్యాదు చేసినా ఫలితం లేకపోవడం బాధాకరం. విద్యార్థులు అస్వస్థతకు గురైనప్పుడు తల్లిదండ్రులకు సకాలంలో సమాచారం అందక పోవడం, బాలికల రవాణా భద్రత వంటి అంశాలపై కూడా విచారణ జరగాలి.

ఈ ఆరోపణలన్నింటినీ సంబంధిత అధికారులు క్షేత్రస్థాయిలో పరిశీలించి వాస్తవాలను వెల్లడించాలి. విద్యార్థులకు అందాల్సిన సదుపాయాల్లో లోపాలు ఉంటే వాటిని తక్షణమే సరిచేయాలి.

ప్రశ్న: జీఓ నం. 53 కింద నిధుల వినియోగంపై విచారణ ఎందుకు కోరుతున్నారు భట్టు వెంకన్న: హాస్టళ్ల నిర్వహణ కోసం జీఓ నం. 53 కింద సంవత్సరానికి సుమారు రూ.153.67 కోట్లకు నిధులు కేటాయిస్తున్నారు. హాస్టల్ అద్దెల కోసం ఏడాదికి సుమారు రూ.80 లక్షలు, రవాణా కోసం రూ.11 లక్షలు ఖర్చవుతున్నాయి. ఈ రెండు అంశాలకే కలిపి సంవత్సరానికి సుమారు రూ.91 లక్షలు ఖర్చవుతున్నట్లు అంచనా. ఈ వార్షిక వ్యయం మార్పులేకుండా వందేళ్లకు గుణిస్తే రూ.91 కోట్లు అవుతుంది. ఇది కేవలం ప్రజ ధనం వృధా అవుతున్నట్లే కదా. కనుక గణితపరమైన అంచనాలతో భవనాల నిర్మాణ పెట్టుబడి, నిర్వహణ వ్యయాలు, భవిష్యత్తులో అద్దెల మార్పులను కూడా సమగ్రంగా పోల్చాలి.

ప్రతి సంవత్సరం అద్దెలకు భారీగా ఖర్చు చేస్తున్నప్పుడు శాశ్వత భవనాల నిర్మాణంపై ప్రభుత్వం ఎందుకు నిర్ణయం తీసుకోవడం లేదన్నది ప్రశ్న. నిధుల విడుదల, ఖర్చులు, కొనుగోళ్లు, ఆహార సరఫరా, విద్యార్థులకు అందించిన వస్తువులు, సిబ్బంది హాజరు, రవాణా వ్యయాలపై సమగ్ర విచారణ జరపాలి. అవసరమైతే స్వతంత్ర ఆడిట్ నిర్వహించాలి. నిధుల దుర్వినియోగం జరిగినట్లు తేలితే బాధ్యులపై చట్టప్రకారం చర్యలు తీసుకోవాలి.

ప్రశ్న: ప్రస్తుతం హాస్టళ్లలో ఎంతమంది విద్యార్థులు ఉంటున్నారు తల్లిదండ్రుల కమిటీల అవసరం ఏమిటి భట్టు వెంకన్న: హాస్టళ్లలో సుమారు 240 మంది విద్యార్థులకు వసతి కల్పించే సామర్థ్యం ఉన్నప్పటికీ, ప్రస్తుతం సుమారు 50 మంది మాత్రమే ఉంటున్నారు. ఈ వివరాలను అధికారిక రికార్డులతో ధ్రువీకరించి, విద్యార్థుల సంఖ్య తక్కువగా ఉండటానికి కారణాలను ప్రభుత్వం పరిశీలించాలి.

ప్రతి హాస్టల్లో తల్లిదండ్రుల కమిటీని ఏర్పాటు చేసి, ప్రతి 15 రోజులకు ఒకసారి సమీక్ష నిర్వహించాలి. భోజనం, దుస్తులు, ట్యూషన్లు, వైద్య సదుపాయాలు, రవాణా, భద్రత, సిబ్బంది హాజరు, విద్యార్థుల చదువుపై చర్చించాలి. ఫిర్యాదులను నమోదు చేసి, పరిష్కారానికి గడువు నిర్ణయించాలి. అత్యవసర భద్రతా సమస్యలపై వెంటనే చర్యలు తీసుకోవాలి.

ప్రశ్న: ప్రభుత్వానికి మీ తుది డిమాండ్ ఏమిటి భట్టు వెంకన్న: బేగంపేట, రామంతాపూర్ పబ్లిక్ స్కూల్స్లో శాశ్వత హాస్టల్ భవనాల నిర్మాణానికి ప్రభుత్వం వెంటనే కార్యాచరణ ప్రకటించాలి. ఒక్కో పాఠశాలలో మూడు ఎకరాల భూమిని కేటాయించే ప్రతిపాదనను పరిశీలించాలి. భవనాలు పూర్తయ్యే వరకు ప్రభుత్వమే హాస్టళ్ల నిర్వహణను చేపట్టాలి.

జీఓ నం. 53 నిధుల వినియోగంపై సమగ్ర విచారణ జరపాలి. విద్యార్థులకు నాణ్యమైన భోజనం, దుస్తులు, విద్యా సహకారం, వైద్య సేవలు, సురక్షిత రవాణా సౌకర్యాలు అందేలా చర్యలు తీసుకోవాలి. తల్లిదండ్రుల కమిటీల ద్వారా ప్రతి 15 రోజులకు సమీక్ష నిర్వహించాలి.

గత బీఆర్ఎస్ ప్రభుత్వం ఈ సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం చూపలేకపోయింది. ప్రస్తుత కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం కూడా అదే నిర్లక్ష్యాన్ని కొనసాగిస్తే, గిరిజన విద్యార్థులకు న్యాయం ఎప్పుడు జరుగుతుంది ప్రభుత్వాలు మారినా పాలకుల వైఖరిలో మార్పు లేకపోతే, నిరుపేద పిల్లల భవిష్యత్తు ప్రశ్నార్థకంగా మారుతుంది.